و حالا افتاده ام...کمی باد که به وزد بر خواهم خاست

در افق افتاده ام و رفتن رویاهایم را می نگرم ...

بی جان و روانم.

برایم سخت است که بگویم : این فاصله درمان است برای تو و من

نفسم می گیرد گاهی ...هر گاه که تو را نمی بینم زیر این چتر سیاه

نفسم می میرد انگار  هر گاه رفته ام از تو به سویی با این چتر سیاه

من برایم سخت است ... صادفانه تر بگویم :  فاصله معنایی ندارد و من نمی دانم چرا

از نفس می افتادم  چه در آغوشم بودی و چه نه...

مدتهاست ، دلم برایت تنگ است
و کلنجار می روم گاهی هنوز
و دلتنگ تر خواهم شد از فردا

اما،هر دو می دانیم و من بیشتر که...

-----